An Examination of Cryptography and Mystical Writing in the Perilous Pursuit of True Politics; Case Study: The Model of Leo Strauss and Najm al-Din Razi

Mostafavi, Saeed; Zarei, Mojtaba ,; Shakuri, Abolfazl

doi:10.22034/jspt.2024.444287.1028

An Examination of Cryptography and Mystical Writing in the Perilous Pursuit of True Politics; Case Study: The Model of Leo Strauss and Najm al-Din Razi

Document Type : Original Article

Authors

Saeed Mostafavi ¹

Mojtaba , Zarei ²

Abolfazl Shakuri ³

¹ PhD student in Political Science and International Relations, Tarbiat Modares University, Tehran

² Assistant Professor of Political Science and International Relations, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran.

³ Assistant Professor of Political Science and International Relations, Tarbiat Modares University, Tehran

10.22034/jspt.2024.444287.1028

Abstract

Mystics employ a specific type of language, commonly referred to as mystical language, to express mystical discussions, educate their audience, and describe their own states and experiences. Consequently, understanding mystical concepts and related discussions requires familiarity with the various dimensions of mystical expression. There are remarkable similarities between this style of mystical expression, extensively used by Najm al-Din Razi in Mirsad al-Ibad, and what Strauss refers to as the art of writing in his book Persecution and the Art of Writing. These similarities are so significant that one could speak of the expression and art of writing among mystics in a manner akin to Strauss's discourse on philosophers. In this study, using a comparative method, Strauss's referenced art of writing regarding philosophers and the art of writing and expression employed by Najm al-Din Razi in Mirsad al-Ibad are examined to demonstrate the use of the art of writing and expression to safeguard against persecution among mystics.

Keywords

Leo Strauss

Najm al-Din Razi

Cryptography and Mystical Writing

Mysticism

Politics

Article Title Persian

بررسی پنهان نگاری و عرفان نگاری در دستیابی مخاطره امیز به سیاست راستین ؛ مطالعه موردی : الگوی لیو اشتراوس و نجم الدین رازی

Authors Persian

سعید مصطفوی ¹

مجتبی زارعی ²

ابوالفضل شکوری ³

¹ دانشجوی مقطع دکترا علوم سیاسی و روابط بین الملل دانشگاه تربیت مدرس تهران

² استاد یار علوم سیاسی و روابط بین الملل دانشگاه تربیت مدرس تهران

³ استادیار علوم سیاسی و روابط بین الملل دانشگاه تربیت مدرس تهران

Abstract Persian

عرفا برای بیان مباحث عرفانی ، اموزش به مخاطبین و بیان اوصاف و احوالات خود نوعی از زبان را به کار میگیرند که اصطلاحا زبان عرفانی خوانده شده است و به طبع فهم مفاهیم عرفانی و مباحث مرتبط با ان نیازمند شناخت ابعاد مختلف بیان عرفانی است . بین این سبک بیان عارفانه که در مرصاد العباد نجم الدین رازی به شکلی گسترده مورد استفاده قرار گرفته است و انچه که اشتراوس تحت عنوان هنر نگارش در کتاب تعقیب و ازار و هنر نگارش اورده است مشابهت های جالب توجهی به چشم میخورد به گونه ای که میتوان از بیان و هنر نگارش در میان عرفا انگونه که اشتراوس در باره فلاسفه سخن گفته است نیز صحبت به میان اورد . در پژوهش حاضر با استفاده از شیوه ی تطبیقی ، هنر نگارش مورد اشاره اشتراوس پیرامون فلاسفه و هنر نگارش و بیان مورد استفاده نجم الدین رازی در مرصاد العباد سعی در نشان دادن کاربرد هنر نگارش و بیان برای مصون ماندن از تعقیب و ازار در میان عرفا شده است و اورده های این پژوهش برای الگوی پیشرفت ایرانی و اسلامی تحت عنوان گذار از پارادایم سیاست سکولار به سیاست متعالیه مورد بحث قرار گرفته است .

Keywords Persian

لویی اشتراوس

نجم الدین رازی

پنهان نگاری و عرفان نگاری

عرفان

سیاست