Hereafter – oriented social and individual ethics in Shia and Catholicism

Document Type : Original Article

Author

Faculty member of Ahlulbayt International University

Abstract

One of the critical topics in the field of theology is the relationship between religion and ethics. Under the discussion of the relationship between religion and ethics, the relationship between the hereafter is considered one of the most important. If in religions, especially Abrahamic religions, theology is considered their point of difference, then ethics can be considered the common thread of all these religions. Of course, moral teachings in Islam and Christianity are more eminent than in other religions. What a Shia Muslim and a Catholic Christian have in common is, on the one hand, a set of moral teachings and, on the other hand, a belief in other teachings, including the hereafter. Just as there is a significant relationship between religion and morality, such a relationship can also be imagined between morality and the hereafter. When these two categories are placed together, they have a mutually influential relationship. The afterlife affects morality in several ways. The afterlife in Shia is indeed different from Christianity's in many ways. However, some things are shared between them, including the resurrection of the dead, judgment of actions, and reckoning. This leads us to commonalities in these two religions regarding the relationship between morality and the hereafter. Finally, what has been obtained from the research in this regard is that in both religions, the hereafter affects morality in three areas: giving meaning, giving motivation, and giving purpose. This article will investigate various aspects of this effect with an analytical and comparative method.

Keywords


Article Title [Persian]

اخلاق فردی و اجتماعی آخرت محور در شیعه و کاتولیک

Author [Persian]

  • رضا کاظمی راد
عضو هیئت علمی و مدیر پژوهش دانشگاه بین المللی اهل بیت (ع)
Abstract [Persian]

یکی از مباحث انتقادی در حوزه الهیات، رابطه دین و اخلاق است. در بحث رابطه دین و اخلاق، رابطه اخروی یکی از مهمترین آنها به حساب می آید. اگر در ادیان، به ویژه ادیان ابراهیمی، الهیات نقطه تمایز آنها محسوب می شود، می توان اخلاق را نقطه مشترک همه این ادیان دانست. البته آموزه های اخلاقی در اسلام و مسیحیت نسبت به سایر ادیان برجسته تر است. وجه اشتراک یک مسلمان شیعه و یک مسیحی کاتولیک از یک سو مجموعه ای از آموزه های اخلاقی و از سوی دیگر اعتقاد به آموزه های دیگر از جمله آخرت است. همانطور که بین دین و اخلاق رابطه معناداری وجود دارد، بین اخلاق و آخرت نیز چنین رابطه ای قابل تصور است. وقتی این دو مقوله در کنار هم قرار می گیرند، یک رابطه متقابل تأثیرگذار دارند. زندگی پس از مرگ از چند جهت بر اخلاق تأثیر می گذارد. زندگی پس از مرگ در شیعه در واقع از بسیاری جهات با مسیحیت متفاوت است. با این حال، برخی چیزها بین آنها مشترک است، از جمله زنده شدن مردگان، قضاوت در اعمال و حساب. این ما را به اشتراکاتی در این دو دین در رابطه اخلاق و آخرت می رساند. در نهایت آنچه از تحقیق در این زمینه به دست آمده است این است که در هر دو دین، آخرت در سه حوزه معنابخشی، انگیزه بخشیدن و هدف بخشیدن بر اخلاق تأثیر می گذارد. این مقاله با روشی تحلیلی و تطبیقی به بررسی ابعاد مختلف این تأثیر می‌پردازد.

Keywords [Persian]

  • شیعه
  • کاتولیک
  • آخرت
  • اخلاق
  • قرآن
  • کتاب مقدس