Urwat al - Wuthqa International Academic Research InstituteJournal of the Socio-Political Thought of Islam2981-15114120230522National implementation of international humanitarian law; a case study of the Islamic Republic of Iran as Islamic-Pattern-Stateاجرای ملی حقوق بین الملل بشردوستانه : مطالعه موردی جمهوری اسلامی ایران به عنوان کشور الگوی اسلامی52220006310.22034/jspt.2024.460500.1046ENGolamaliGhasemiInternational law Department ,faculty of law, Qom university ,Qom ,IRAN ,,0000-0002-7998-9354Journal Article20240602Humanitarian law is an important branch of international law that has established regulations regarding the behavior of warring parties during war. These regulations have provided restrictions or prohibitions regarding the use of weapons during war. It supports civilians or those who are unable to continue the war, such as the wounded and wounded. Monotheistic religions have had teachings on the behavior of participants in war since the past centuries and have called people to avoid violence. The important issue in this field is the implementation of regulations at the national level. In this research, in a descriptive and analytical way, first, the legal foundations of the commitment of governments to implement humanitarian regulations are examined from the perspective of international law. Then, the common mechanisms for implementation in this The documents have been explained and the situation of the implementation of humanitarian rights in Iran has been explained. Considering the occurrence of numerous wars around Iran, there is no doubt about the importance and necessity of this research. In addition, considering the Islamic approach to conflicts in Iran and the commitment The Islamic system has Islamic support for the implementation of Islamic laws regarding the time of war, the national implementation of humanitarian rights in Iran. However, it seems that in line with these Islamic obligations as well as legal obligations arising from international humanitarian regulations, it is still necessary to teach humanitarian rights regarding wartime at the levels of universities, seminaries, armed forces and general societyحقوق بشردوستانه شاخه ای مهم از حقوق بین الملل است که ناظر به رفتار طرف های متخاصم درزمان جنگ ، مقرراتی وضع نموده است .این مقررات محدودیت یا ممنوعیت هایی در خصوص کاربرد تسلیحات در زمان جنگ پیش بینی کرده است ؛ از غیرنظامیان یا کسانی که قادر به ادامه جنگ نیستند مانند مجروحان واسیران حمایت می نماید .ادیان توحیدی از قرون گذشته در زمینه رفتار شرکت کنندگان در جنگ ، تعالیمی داشته اند و انسان هارا به پرهیز از تجاوزدعوت نموده اند. مساله مهم در این حوزه ، اجرای مقررات در سطح ملی است .در این تحقیق ،به شیوه توصیفی و تحلیلی ، نخست مبانی حقوقی تعهد دولت ها برای اجرای مقررات بشردوستانه از منظر حقوق بین الملل بررسی شده است .سپس ، سازکارهای رایج برای اجرا در این اسناد تبیین گشته و وضعیت اجرای حقوق بشردوستانه در ایران تشریح شده است .با توجه به وقوع جنگ های متعدد پیرامون ایران تردیدی در اهمیت و ضرورت این تحقیق باقی نمی ماند .مضاف بر اینکه ، با توجه به رویکرد اسلامی نسبت به مخاصمات در ایران و تعهد نظام اسلامی به اجرای احکام اسلامی راجع به زمان جنگ ، اجرای ملی حقوق بشردوستانه در ایران از پشتوانه اسلامی نیز برخوردار است . با این حال به نظر می رسد در راستای این تعهدات اسلامی و نیز تعهدات حقوقی ناشی از مقررات بشردستانه بین المللی ، آموزش حقوق بشردستانه راجع به زمان جنگ در سطوح دانشگاه ها ، حوزه های علمیه ، نیروهای مسلح و عامه جامعه همچنان ضروری است .https://www.jspt.ir/article_200063_8130d3da94200e80bb45259196f2a80c.pdfUrwat al - Wuthqa International Academic Research InstituteJournal of the Socio-Political Thought of Islam2981-15114120230522Investigating the role of identity in the nuclear policy of the 8th to 12th governments of the Islamic Republic of Iranبررسی نقش هویت در سیاست هسته ای دولت های هشتم تا دوازدهم جمهوری اسلامی ایران234619742710.22034/jspt.2024.446187.1031ENAmir HosseinNematyAssistant Professor of Political Science at Imam Ali Afsari University, Tehran, IranHosseinMahdianAssistant Professor of Political Science at Imam Ali Afsari University, Tehran, IranJournal Article20240304Abstract<br />This study provides a qualitative and quantitative investigation on Iran’s national security policy in the nuclear program within the constructivist theory framework and its central categories of 'identity', ‘identification’, and ‘broker-structure’. “Identity” has been a fundamental (not the only) role player in Iran's different governments' national security policy regarding the nuclear program. It was also revealed that the ‘identification’ category had a greater impact than the other two systemic classic power and security seeking (Realism) and wealth seeking (Liberalism) factors. Given the effect and consolidation of Iran’s cultural-identity characteristics and the international normative-institutional environment on formation of its national security policy, Iran's nuclear program future will depend on the ‘look’ and ‘extent of interaction’, the structure (international system) and the broker (the governments of Iran). Therefore, Iran’s national security policy in its nuclear program (after the one-sided withdrawal of the USA from JCPOA) can be analized within the given framework of this study.این مطالعه به بررسی کمی و کیفی سیاست امنیت ملی ایران در برنامه هستهای در چارچوب نظریه سازهگرایی و مقولههای اصلی آن یعنی هویت، شناسایی و ساختار - کارگزار پرداخته است. «هویت» نقشی اساسی (نه تنها) در سیاست امنیت ملی دولت های مختلف ایران در رابطه با برنامه هسته ای داشته است، بلکه همچنین مشخص شده است که مقوله «هویت» تأثیر بیشتری نسبت به دو عامل دیگر قدرت و امنیت در رئالیسم کلاسیک و ثروت جویی در مکتب فکری لیبرالیسم دارد. با توجه به تأثیر و تثبیت ویژگی های فرهنگی-هویتی ایران و فضای هنجاری- نهادهای بین المللی در شکل گیری سیاست امنیت ملی ایران، آینده برنامه هسته ای ایران به «نگاه» و «وسعت تعامل»، ساختار (نظام بین المللی) و کارگزار (دولت های ایران) بستگی دارد. بنابراین، سیاست امنیت ملی ایران در برنامه هسته ای خود، (پس از خروج یک طرفه آمریکا از برجام) در چارچوب ارائه شده در این تحلیل قابل ارزیابی است.https://www.jspt.ir/article_197427_f54f39b6d988c4b09159829097f8a16a.pdfUrwat al - Wuthqa International Academic Research InstituteJournal of the Socio-Political Thought of Islam2981-15114120230522An Examination of Cryptography and Mystical Writing in the Perilous Pursuit of True Politics; Case Study: The Model of Leo Strauss and Najm al-Din Raziبررسی پنهان نگاری و عرفان نگاری در دستیابی مخاطره امیز به سیاست راستین ؛ مطالعه موردی : الگوی لیو اشتراوس و نجم الدین رازی476219742910.22034/jspt.2024.444287.1028ENSaeedMostafaviPhD student in Political Science and International Relations, Tarbiat Modares University, Tehran0009-0002-2913-7759Mojtaba ,ZareiAssistant Professor of Political Science and International Relations, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran.AbolfazlShakuriAssistant Professor of Political Science and International Relations, Tarbiat Modares University, TehranJournal Article20240216Mystics employ a specific type of language, commonly referred to as mystical language, to express mystical discussions, educate their audience, and describe their own states and experiences. Consequently, understanding mystical concepts and related discussions requires familiarity with the various dimensions of mystical expression. There are remarkable similarities between this style of mystical expression, extensively used by Najm al-Din Razi in <em>Mirsad al-Ibad</em>, and what Strauss refers to as the art of writing in his book <em>Persecution and the Art of Writing</em>. These similarities are so significant that one could speak of the expression and art of writing among mystics in a manner akin to Strauss's discourse on philosophers. In this study, using a comparative method, Strauss's referenced art of writing regarding philosophers and the art of writing and expression employed by Najm al-Din Razi in <em>Mirsad al-Ibad</em> are examined to demonstrate the use of the art of writing and expression to safeguard against persecution among mystics.عرفا برای بیان مباحث عرفانی ، اموزش به مخاطبین و بیان اوصاف و احوالات خود نوعی از زبان را به کار میگیرند که اصطلاحا زبان عرفانی خوانده شده است و به طبع فهم مفاهیم عرفانی و مباحث مرتبط با ان نیازمند شناخت ابعاد مختلف بیان عرفانی است . بین این سبک بیان عارفانه که در مرصاد العباد نجم الدین رازی به شکلی گسترده مورد استفاده قرار گرفته است و انچه که اشتراوس تحت عنوان هنر نگارش در کتاب تعقیب و ازار و هنر نگارش اورده است مشابهت های جالب توجهی به چشم میخورد به گونه ای که میتوان از بیان و هنر نگارش در میان عرفا انگونه که اشتراوس در باره فلاسفه سخن گفته است نیز صحبت به میان اورد . در پژوهش حاضر با استفاده از شیوه ی تطبیقی ، هنر نگارش مورد اشاره اشتراوس پیرامون فلاسفه و هنر نگارش و بیان مورد استفاده نجم الدین رازی در مرصاد العباد سعی در نشان دادن کاربرد هنر نگارش و بیان برای مصون ماندن از تعقیب و ازار در میان عرفا شده است و اورده های این پژوهش برای الگوی پیشرفت ایرانی و اسلامی تحت عنوان گذار از پارادایم سیاست سکولار به سیاست متعالیه مورد بحث قرار گرفته است .https://www.jspt.ir/article_197429_88adb7f5f573d8741d9d9b5ae7b68a78.pdfUrwat al - Wuthqa International Academic Research InstituteJournal of the Socio-Political Thought of Islam2981-15114120230522The Nature and Functions of Urban Jurisprudence as a Branch of Islamic Civilization Sciencesماهیت و کارکردهای فقه العمران به مثابه شاخه ای از علوم تمدن اسلامی638219739410.22034/jspt.2024.455092.1037ENMohamad MahdiSaeediDepartment of Jurisprudence and Law, Faculty of Theology, University of Tehran0000-0002-4636-0402AliSaeediAssistant Professor of Islamic Theology and Education of Payam Noor University of QomSeyyed Mohammad Reza ,HosseiniAssociate Professor, Department of History, Civilization and Religions, Payam Noor University of QomJournal Article20240430"Urban Jurisprudence" or "Construction Jurisprudence" is a collection of legal provisions, issues, and rules that directly relate to construction, urban development, and land development, including buildings and cities. It also explains legal provisions related to roads, residential areas, green spaces, commercial areas, industrial zones, and agricultural lands. In other words, Urban Jurisprudence refers to the jurisprudential examination of individual and social behaviors related to construction and urban development, and this jurisprudential examination is the application of evidence. This article, employing a descriptive-analytical method, aims to identify an overlooked aspect of Islamic jurisprudence and answer the question: What is the nature, subject, method, sources, background, and function of Urban Jurisprudence? The research findings indicate that the subject of Urban Jurisprudence is the obligatory actions at the individual and social levels in the field of construction. The methodology of Urban Jurisprudence is sometimes foundational, sometimes prescriptive, and sometimes a combination of both, requiring a more comprehensive jurisprudential framework than existing ones. Moreover, to clarify the issues and phenomena of Urban Jurisprudence, there is a need for humanities and engineering sciences. "Urban Jurisprudence," with its various subcategories, can be considered a subset of "Legal Provisions" in the traditional map of Imamite jurisprudence (acts of worship, transactions, and rulings) and in the proposed model by Martyr Sadr in public conduct.«فقه العمران» یا «فقه ساختوساز» مجموعه احکام، مسائل و قواعدی فقهی است که بهصورت مستقیم با ساختوساز و عمران و آبادسازی زمین، ساختمانها و شهر مرتبط است و همچنین احکام فقهی در پیوند با راهها، مناطق مسکونی، فضای سبز، مناطق تجاری، مناطق صنعتی و اراضی کشاورزی را تبیین می نماید. بهعبارتی دیگر فقه العمران عبارت است از پرداختن فقهى به رفتارهاى فردی و اجتماعى که با عمران و ساختوساز پیوند دارند و این پرداختن فقهى همان مراجعه به ادله است. این مقاله با روش توصیفی تحلیلی و با هدف شناسایی بخش ناشناخته ای از فقه اسلامی و در پاسخ به این پرسش سامان یافته است که ماهیت، موضوع، روش، منابع، پیشینه و کارکرد فقه العمران چیست؟ پژوهش پیشرو به این نتایج دست یافت که موضوع فقه العمران، افعال مکلف در سطح فردی و اجتماعی در حوزه ساختوساز است. روش کار مرتبط با فقه العمران گاه تأسیسی است و گاه تنصیصی و گاهی تلفیقی از هر دو روش است و براى تدوین فقه العمران، نیاز به اصول فقه کاملتر از اصول فقه موجود و براى روشنشدن موضوعات و پدیدههاى فقه العمران، نیاز به علوم انسانى و علوم مهندسی وجود دارد. «فقه العمران» که دارای زیرمجموعههای مختلف است، می تواند در نقشه سنتی علم فقه امامیه (عبادات، معاملات، احکام) زیرمجموعه «احکام» و در مدل پیشنهادی شهید صدر در سلوک عام قرار گیرد.https://www.jspt.ir/article_197394_153bb530f5d817c40754d47be22232c9.pdfUrwat al - Wuthqa International Academic Research InstituteJournal of the Socio-Political Thought of Islam2981-15114120230522A Comparative Study of the Economic Rights of Nations in the Constitutions of the Islamic Republic of Iran and Pakistanبررسی تطبیقی جایگاه حق اقتصادی ملت در قوانین اساسی کشور های جمهوری اسلامی ایران و پاکستان839819739510.22034/jspt.2024.454043.1036ENJavadShayanfarAssistant Professor, Department of Fiqh and Fundamentals of Islamic Law, University of Sistan and Baluchistan, Zahedan, Iran0000-0002-2969-1410Abdul MahdiArabshahi MoghadamAssistant Professor, Department of Fiqh and Fundamentals of Islamic Law, University of Sistan and Baluchistan, Zahedan, Iran0000-0002-4943-4040NaserKarbalaeiMaster of Jurisprudence and Fundamentals of Islamic Law, University of Sistan and Baluchistan, Zahedan, Iran0009-0004-6381-4308Journal Article20240424Ensuring the economic rights of nations has always been one of the crucial and significant duties of governments and is among the highly important issues of governance. A country that fails to secure the economic rights of its people gradually experiences governance instability and faces public dissent. The constitutions of both Iran and Pakistan, as countries with Islamic Republic political systems, have paid attention to mentioning economic rights in their constitutions while considering the interests and welfare of the nation. However, some principles of these two constitutions, which exemplify the economic rights of the nation, have strengths and weaknesses. Achieving the economic rights of the people as stipulated in these two constitutions necessitates the review and correction of the weaknesses. This study, written using a descriptive-analytical method, explains the logic governing economic rights and distinguishes this right from other rights of the nation. It also examines and analyzes the strengths and weaknesses of the instances of economic rights stated in the constitutions of Iran and Pakistan.تامین حق اقتصادی ملت ها همواره یکی از وظایف خطیر و مهم دولت ها بوده و در زمره مسائل بسیار با اهمیت حاکمیتی قرار دارد. کشوری که نتواند ملت خویش را به حق اقتصادی خود برساند رفته رفته دچار لغزش در درون حاکمیت و مورد اعتراض از سوی ملت قرار می گیرد. قوانین اساسی دو کشور ایران و پاکستان نیز به عنوان دو کشور دارای نظام سیاسی جمهوری اسلامی با در نظر گرفتن منافع و مصالح ملت در قوانین اساسی خود نسبت به ذکر حق اقتصادی اهتمام ورزیده اند لکن در برخی از اصول این دو قانون که مصداق حق اقتصادی ملت است دچار نقاط ضعف و قوت می باشد و لازمه رسیدن ملت ها به برخی حق اقتصادی مندرج در این دو قانون اساسی بازنگری و اصلاح نقاط ضعف می باشد. پژوهش حاضر که با روش توصیفی- تحلیلی نگاشته شده است ضمن بیان منطق حاکم بر حق اقتصادی و نیز فصل ممیزه این حق از سایر حقوق ملت به بررسی و تحلیل نقاط قوت و ضعف مصادیق حق اقتصادی مندرج در قوانین اساسی کشور های ایران و پاکستان می پردازد.https://www.jspt.ir/article_197395_44047b561ef20facb26a2b0185856fd6.pdfUrwat al - Wuthqa International Academic Research InstituteJournal of the Socio-Political Thought of Islam2981-15114120230522The Islamic System of Iran: A Strategy for Addressing Cultural Crises in the Era of Globalizationنظام اسلامی ایران؛ راهبرد مقابله با بحرانهای فرهنگی در عصر جهانیسازی یا جهانی شدن9911819742810.22034/jspt.2024.456120.1038ENSeyed MortezaMirtabar BozroodiResearcher of Urwatul Wothqa International Research InstituteNasrinFattahiAssistant Professor of the Islamic Studies Department of Lorestan University0009-0005-5682-6033Journal Article20240507Culture is the most extensive and rapid dimension of globalization. Globalization is a process that has created both opportunities and threats for the global community, particularly in the realm of culture. Among these threats are the weakening of commitment and social cohesion, the emergence of cultural conflicts, and consequently, cultural pluralism and identity loss. This article seeks to answer the question of what perspective and strategy can be used to position the Islamic Republic of Iran as a resolver of global cultural challenges. A descriptive-analytical method has been employed to answer this question. The best way to overcome the current global crises, especially cultural crises, is to present a system based on the fundamental principles of the holy religion of Islam, which are embodied in the Islamic Republic of Iran. This system, by emphasizing the verses of the Quran and the traditions of the infallible Imams (peace be upon them), adopts principles such as the criterion of Islamic values, God-centeredness, perfectionism, the formation of a united community, preservation of identities, pursuit of justice and the absence of discrimination, resistance to domination, and a culture of spirituality as strategies to advance its goals. Additionally, by maintaining characteristics such as the connection between religion and politics, embracing rational thoughts, accepting pluralism within unity, Islamic democracy, Islamic human rights, and a civil society based on religious ideas, it offers a systematic and precise strategy to counter the globalization project.<br /> فرهنگ گستردهترین و سریعترین بُعد نظام جهانی سازی است. جهانی شدن، فرایندی است که هم فرصتها و هم تهدیدهایی را برای جامعه جهانی به ویژه در حوزه فرهنگ ایجاد نموده که از جمله این تهدیدها میتوان از سست شدن تعهد و انسجام اجتماعی و همچنین شکلگیری تعارضهای فرهنگی و به تبع آن تکثرگرایی فرهنگی و بیهویتی نام برد. این مقاله در پی پاسخ به این پرسش است که با چه نگرش و راهبردی میتوان نظام جمهوری اسلامی ایران را مرتفعکننده چالشهای فرهنگی جهان دانست؟ جهت پاسخ به این پرسش از روش توصیفی-تحلیلی بهره برده شده است. بهترین شیوه برای شکست بحران موجود در جهان به ویژه بحرانهای فرهنگی ارائه نظامی بر پایه اصول اساسی دین مبین اسلام است که در نظام جمهوری اسلامی ایران تبلور یافته است. این نظام با تأکید بر آیات و سنن ائمه معصومین (ع) اصولی همچون معیار قرار دادن ارزشهای اسلامی، خدامحوری، کمالگرایی، تشکیل امت واحده، حفظ هویتها، عدالتخواهی و فقدان تبعیض، سلطهناپذیری و فرهنگ معنویت را راهبرد پیشبرد اهداف خود قرار داده است و در کنار آن با حفظ شاخصههایی همچون پیوند دین و سیاست، جذب اندیشههای عقلا، پذیرش تکثرگرایی در عین وحدت، مردم سالاری دینی، حقوق بشر اسلامی و جامعه مدنی مبتنی بر اندیشههای دینی، راهبردی نظاممند و دقیق برای مقابله با پروژه جهانیسازی ارائه میدهد.https://www.jspt.ir/article_197428_abb2e9f996e36a8fb407b87da06a4d7d.pdf