Urwat al - Wuthqa International Academic Research Institute Journal of the Socio-Political Thought of Islam 2981-1511 2 2 2020 07 01 An Analysis of Allama Tabatabaei's Interpretation of Human Nature as the Cornerstone of Islamic Humanities تحلیلی از تفسیر علامه طباطبایی در خصوص ماهیت انسان به مثابۀ سنگ زیربنای علوم انسانی اسلامی 5 22 194276 10.22034/jspt.2024.399308.1003 EN Sayyed Ahmad Rahnamaei Associate Professor, Imam Khomeini Educational and Research Institute, Qom, Iran. Journal Article 2023 06 06 There are many theories about human nature in both Western and Islamic scholarship. In the history of Western philosophy, the story of human nature has its background in ancient Greek philosophy. There is a wide range of theories of human nature, as numerous as philosophies themselves, presented by many thinkers from different cultures, periods, and schools of thought. Undoubtedly, one of the practical elements in shaping and orientating the humane sciences depends on the type of interpretation of human nature and identity; for instance, a secularist view of human nature in one way and a religious view in another way play a fundamental role in the process of determining the sort of humane sciences. This article focuses on Allama Tabatabaei's explanation of human nature as the foundation of Islamic humanities by using descriptive-analytical and exploratory-inferential techniques. Allama first looks at human nature in terms of its link to the Cause of the causes, the Creator. His concern was human nature from the very outset of the creation of the human soul and before its inherence in the human body to the end of physical life on this earth, and even into the soul's life after Death and finally at the Resurrection. Such an understanding of human nature is the original basis of Islamic human sciences. Although the social aspects of human life and human beings' intercommunication are Allama's focus, they are secondary to the perfection of the human individual and self-actualization. در مورد سرشت انسان از منظر غرب و اسلام نظریه های فراوانی وجود دارد. در تاریخ فلسفۀ تعلیم و تربیت غرب، پیشینه بررسی سرشت انسان به فلسفۀ یونان باستان باز می‌گردد. طیف وسیعی از نظریه‌های مزبور، به تعداد خود فلسفه‌های تعلیم و تربیت، توسط متفکران بسیاری از فرهنگ‌ها، دوره‌ها و مکاتب مختلف ارائه شده است. بی‌تردید یکی از عناصر مؤثر در شکل‌بخشی و جهت‌دهی علوم انسانی به نوع تفسیر ما از سرشت و هویت انسان بستگی دارد. از باب مثال، نگاه سکولاریستی به ماهیت انسان از یک جهت و دیدگاه دینی به گونه ای دیگر نقش اساسی در روند تعیین نوع علوم انسانی دارند. این مقاله بر آن است تا با استفاده از روش تحلیلی و رویکرد اکتشافی- استنباطی، به تبیین دیدگاه علامه طباطبایی از سرشت انسان به عنوان سنگ زیربنای علوم انسانی اسلامی بپردازد. علامه در اولین مرتبه به سرشت انسان از نظر پیوند آن با آفریدگار متعال می نگرد. دغدغۀ او مطالعه و بررسی سرشت انسان از همان آغاز خلقت روح انسان و قبل از دمیده شدن آن در بدن انسان تا پایان حیات جسمانی وی در زمین و حتی زندگی روح پس از مرگ و سرانجام در قیامت می‌باشد. چنین درکی از ماهیت انسان، بنیان اصیل علوم انسانی اسلامی به شمار می‌رود. گرچه جنبه‌های اجتماعی زندگی انسان و ارتباط انسان‌ها با یکدیگر مورد توجه علامه است، اما این مطلب در درجه دوم کمال فردی و خودشکوفایی انسان قرار دارد. https://www.jspt.ir/article_194276_24908da9029b30c931ac46802ad0d5cc.pdf